Warning: ob_start(): output handler 'ob_gzhandler' conflicts with 'zlib output compression' in /home/kaanturk/public_html/index.php on line 0
Engellileri Anlamak İçin Engelli Olmaya Gerek Yok!
Çocuklar kadar olamadık, çocuklar kadar anlayamadık engellileri! Anlamak; o durum altında olunmadığında da o duygu ve düşüncelere sahip olabilmektir, o durum altında değilken de taşın altına elini koyabilmektir. Neden ya kendimizin ya da sevdiklerimizin başına geldiğinde bunu anlarız? Neden beş dakika sonrasında bile ne olacağını bilemediğimiz bu yaşamda bu kadar duyarsızız ve neden bir türlü empati yapmayı başaramıyoruz?
Çünkü farkındalığımızı kaybettik! Çünkü ben- merkezcil yaşıyoruz! Oysa birbirini seven insanlar için engeller bir tatlı tebessümden ibarettir.
Bir çocuğun farkındalığını yakalamak...
Kızımın bana hayatımın en büyük derslerinden birini verdiği günü asla unutamam! Sanırım 8 ya da 9 yaşlarındaydı. İş dönüşü eve geldiğimde kızımın bir kolunu bir sargıyla bağladığını gördüm. Kolunu omzuna sargıyla bağlamıştı. Gerçekten çok korkmuştum ona bir şey olmasından! Koluna ne olduğunu sorduğumda, hiç bir şey olmadığını söyledi ve döndü bana " kolu olmayan insanların hayatlarını nasıl devam ettirdiklerini merak ettim, o yüzden bugün bu kolumu kullanmayacağım" dedi. Duyduğum cevapla sarsılmıştım ve bu yaşta bir çocuğun göstermiş olduğu duyarlılıktan ve farkındalığından inanılmaz etkilenmiştim. Bütün gece işlerini tek koluyla kendisi yaptı...
Evet, o 8 yaşlarında bir çocuktu ve engellileri anlamak için kendine bir engel yaratmıştı! Çünkü ancak o zaman anlayabilirdi, engellileri ve onların yaşadığı zorlukları! 
Peki ya biz yetişkinler? Bizim de engellileri anlamamız için kendimize bir engel yaratmamız mı gerekiyor? Yoksa engelli mi olmamız gerekiyor? Elbette ki hayır... Her şey sevmekle başlar, sevmeyi bilen görür, sevmeyi bilen fark eder ve sevmeyi bilen anlar...
Bence en büyük engellilik, engellilere engel olmaktır. Kaldırımda görme engelliler için yapılan şeride araç park ederek engel olmayalım onlara, engelli araç park yerlerine park etmeyelim araçlarımızı... Onlarca şey söylenebilir onlara yaşattığımız engellerle ilgili. En önemlisi de ne biliyor musunuz? Asla onlara acıyarak bakmayalım! Evet, hepimizin bildiği bir sözü burada söylemeden geçemeyeceğim. Herkes engelli değil ama herkes bir engelli adayıdır! Bugün olmayabiliriz, ama yarın olmayacağımızın hiçbir garantisi yok.
Hayat kocaman bir ayna ve biz ne verirsek hayata, hiç şüphesiz hayatta bize onu verecektir. Biz duyarlı oldukça, empati kurmayı öğrendikçe ve en önemlisi sevdikçe, engelli olmadan da engellileri anlama kabiliyetine erişmiş olacağız.
Sağlıklı kişilerin bile ayakta kalabilmek için karşılaştığı zorlukları bile düşünmek yetmez mi onları anlamak için? 
Hemen her gün basın-yayın araçlarında engellilerin karşılaştığı zorluklar ile ilgili pek çok haber görüyoruz ve duyuyoruz. Bazen inanamıyoruz duyduklarımıza ve gördüklerimize. Bu kadar da olamaz dedirten o kadar çok vurdum- duymaz davranışlarla karşılaşıyoruz ki! Kimin engelli olduğunu anlamakta da oldukça zorlanıyoruz. Doğruyu söylemek gerekirse, esas bu davranışı sergileyenler "gerçek engelli" diye düşünmekten de alamıyorum kendimi... Ya siz?
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Misafir Avatar
Aykut İşgören 3 yıl önce

Harika!Keşke herkes böyle düşünebilse...

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.